X
تبلیغات
رایتل

نا له پنداشت که در سینه ی ما جا تنگ است 
             رفت و برگشت سراسیمه که دنیا تنگ است
مطمئن باش که مهرت نرود از دل من
مگر آن روز که در خاک شود منزل من
شب به تنگ از ناله ام خلقی که این فریاد کیست؟
زان میان یک تن نمی پرسد که از بیداد کیست؟

ناله را هرچند می خواهم که پنهانی کشم
سینه می گوید که من تنگ آمدم، فریاد کن.

نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد